"رو در رو با آزار کودکان و نوجوانان در زندان ها و بازداشت گاه های ایران"

جمع آوری دلایل و شواهدی آزار و شکنجه کودکان و نوجوانان (زیر 18 سال) به واسطه پرونده های سیاسی

از سال 1357 شمسی(1979میلادی)

اهداف پروژه

از زمان استقرار جمهوری اسلامی تا به امروز کودکان زیادی به دلایل مختلف در زندان به سر برده و احتمالا مورد آزارهای جسمی و روحی قرار گرفته اند. تاکنون تحقیات جامعی در مورد مستند سازی و جمع آوری اطلاعات راجع به این کودکان انجام نگرفته است.

بررسی های اولیه نشان داد که با حجم بزرگی از پرونده ها رو در رو هستیم که مستندسازی آنها نیازمند به بودجه کافی و کار مستمر یک تیم اجرایی بزرگ خواهد بود؛ بنابراین پروژه به بررسی پرونده های سیاسی محدود شد تا تحقیقات مورد نظر قابل اجرا و استخراج باشد.

طرح اجرایی پروژه

روش تحقیق این پروژه، موردکاوی (case study) خواهد بود و هدف این است که با هر کدام از شاهدان عینی به طور جداگانه تماس گرفته و با پر کردن فرم های ویژه، اتفاقات گذشته را مستندسازی کنیم.

در نتیجه تماس با دو گروه زیر و شهادت آنها هدف اجرایی پروژه را تشکیل می دهد:

گروه الف- زندانیان سیاسی زن که فرزند خردسالشان در زندان همراه آنها بوده است .

گروه دوم- کسانی که خود در سن زیر 18 سال با پرونده های سیاسی بازداشت شده و در زندان به سر برده اند.

بررسی نتایج این پروژه به صورت یک کار تحقیقی منتشر خواهد شد.

- همکاری با پروژه:

این پروژه با همکاری کوشندگان اجتماعی و گروه های فعال در حقوق کودکان، هم چنین به کمک همه کسانی که با موضوع مورد تحقیق پروژه مرتبط بوده و یا برخورد داشته اند، به اجرا در می آید.

این پروژه با همکاری " ائتلاف بین المللی علیه خشونت در ایران (ایکاوی)" به انجام می رسد. از هرگونه همکاری سازمان ها و افراد دیگر نیز استقبال می شود.

روش های همکاری می تواند از طریق یکی از راه های زیر باشد:

• پر کردن پرسشنامه ها به عنوان مطلع و شاهد و یا معرفی مطلعین و شاهدان موضوع این تحقیق.

• کمک به معرفی این پروژه به افراد و گروه های دیگر و اطلاع رسانی از طریق رسانه ها و وبلاگ های شخصی.

تلفن تماس: 00447882199071 ایمیل: childinprison@gmail.com

خبرهای پروژه در سایت های:

http://www.hamayeshema.com/

http://www.icavi.org/

با آرزوی امنیت و سلامتی برای همه کودکان جهان

مهری جعفری- مسئول پروژه

پرسشنامه- فرم شماره 1*

پروژه "رو در رو با شکنجه کودکان در زندان ها و بازداشتگاه های ایران"

این پرسشنامه ویژه افرادی است که در دوران نوجوانی خود در زندان یا بازداشتگاه به سر برده اند.

بخش اول - مشخصات:

نام و نام خانوادگی: کشور محل سکونت: شماره تماس: نشانی الکترونیکی (ایمیل):

بخش دوم– مشخصات و جریان پرونده قضایی

1- نام و نام خانوادگی دارنده پرونده قضایی :

2 – علت بازداشت و عنوان پرونده:

3- شماره پرونده (در صورت دسترسی): 4- نام زندان یا بازداشتگاه:

5- سن شما در زمان اقامت در زندان/بازداشتگاه: 6- تاریخ بازداشت: 7- مدت اقامت شما در زندان /بازداشتگاه:

بخش سوم- تجربیات زندان

( می توانید دو گزینه یا بیشتر را هم زمان علامت بزنید و هم چنین هر توضیحی که نسبت به پاسخ های خود لازم می دانید در پشت برگه اضافه کنید.)

- آزار و اذیت از نوع کتک، ضربه، هل دادن، پرتاب کردن، کشیدن یا فشار دادن اعضا: □ - آزارهای جنسی: □ - جلوگیری از رفتن به توالت □

- جلوگیری از درمان و ممانعت از استفاده از پزشک در شرایط بیماری: □ - نگهداری در دمای نامناسب از قبیل دمای بسیار بالا و یا دمای خیلی پایین □

- جلوگیری از استفاده از فضاهای بهداشتی مانند حمام: □ - اجبار در ماندن در محلی کثیف که امکان تهویه هوا و اکسیژن کافی وجود ندارد □

- جلوگیری از خوردن غذا و یا محرومیت از دسترسی به غذا یا شیر برای کودک شیرخوار در موقع مقرر □

- آزارهای روحی: □ درصورت امکان چگونگی آن را با انتخاب گزینه های زیر و یا با بیان خود توضیح دهید.

فحاشی و به کار بردن کلمات مستهجن:□محرومیت از دیدن پدرو مادر□ رها شدن در محیط بدون همراه□ شاهد شکنجه مادر بودن□ ایجاد فضای ترس آور □ شاهد شکنجه زندانیان دیگر بودن□ تهدید به مرگ□ تهدید به کتک و آزار جسمی□تهدید به تعرض جنسی□ ایجاد سر و صدا□ غیره□

اگر لازم می دانید در مورد تجربیات عینی خود در پشت این برگه شرح دهید.

- چنان چه نام مامورها و بازپرس هایی که در این آزارها دست داشتند، حتی به صورت مستعار به یاد دارید، بنویسید.

- شما فکر می کنید عوامل این آزارها چه هدفی را دنبال می کردند اگر نظری دارید بنویسید.

- فقط برای آزار شما و بدون هدف خاصی □ - فقط برای آزار مادر شما و بدون هدف خاصی □

– فقط برای آزار پدر و بستگان و نزدیکان و بدون هدف خاصی □ - برای گرفتن اقرار از خود شما □

- برای گرفتن اقرار از مادر شما که همراه شما بوده است□ - برای گرفتن اقرار از پدر، بستگان و یا نزدیکان □

- آیا آثار جسمی و یا روحی آزارهای زندان هنوز باقی مانده و قابل مشاهده و یا بررسی پزشکی است؟ بله □ خیر□

- آیا این آزارها و تجربیات زندان در زندگی اجتماعی و شغلی و یا خانوادگی شما تاثیر گذاشته است؟ بله □ خیر□

- شما در بیان احساس خود در مقابل این تجربه تلخ دوران کودکی یا نوجوانی کدام یک از گزینه های زیر را ترجیح می دهید؟

* می توانید دو گزینه یا بیشتر را هم زمان علامت بزنید و هم چنین می توانید هر توضیحی که نسبت به پاسخ های خود لازم می دانید در پشت برگه اضافه کنید.

- هیچ احساسی ندارم و سعی می کنم فراموش کنم □

- ناراحتم و هرگز دوست ندارم فراموش کنم اما چاره ای جز تحمل و سکوت نمی بینم□

- به شدت ناراحتم و همیشه به انتقام فکر می کنم اما به راه های انتقام فکر نکرده ام□

- به شدت به انتقام فکر می کنم و گاهی تصمیم می گیرم عامل شکنجه را پیدا کنم و انتقام بگیرم□

- به شدت ناراحتم و فکر می کنم باید راه حلی برای نجات سایر کودکان در شرایط مشابه پیدا کرد□

- به شدت ناراحتم و حاضر به همکاری با حرکت هایی هستم که به کودکان در شرایط مشابه کمک کند□

- اگر تعدادی به طور جدی بخواهند به کودکان در شرایط مشابه کمک کنند همکاری می کنم. □

- من حاضر به هیچ همکاری با هیچ فرد و یا گروهی نیستم چون فکر می کنم این کارها بی فایده است. □

- اگر دادگاهی تشکیل شود حاضر به شهادت هستم □

پرسشنامه- فرم شماره 2*

پروژه "رو در رو با شکنجه کودکان در زندان ها و بازداشتگاه های ایران"

این پرسشنامه ویژه مادران است که با کودکان خردسال خود در زندان به سر برده اند.

بخش اول - مشخصات:

نام و نام خانوادگی: کشور محل سکونت: شماره تماس: نشانی الکترونیکی (ایمیل):

نام و نام خانوادگی فرزند شما که همراه با شما در بازداشت به سربرده است:

بخش دوم– مشخصات و جریان پرونده قضایی

- علت بازداشت و عنوان پرونده: - شماره پرونده (در صورت دسترسی): - نام زندان یا بازداشتگاه:

- سن فرزند شما در زمان اقامت در زندان/بازداشتگاه: - تاریخ بازداشت: - مدت اقامت شما در زندان /بازداشتگاه:

بخش سوم- تجربیات زندان فرزند شما

* شما می توانید دو گزینه یا بیشتر را هم زمان علامت بزنید و هم چنین هر توضیحی که نسبت به پاسخ های خود لازم می دانید در پشت برگه اضافه کنید.

- کتک، ضربه، هل دادن، پرتاب کردن، کشیدن یا فشار دادن اعضا: □ - آزارهای جنسی: □ - جلوگیری از رفتن به توالت □

- جلوگیری از درمان و ممانعت از استفاده از پزشک در شرایط بیماری: □ - نگهداری در دمای نامناسب از قبیل دمای بسیار بالا و یا دمای خیلی پایین □

- جلوگیری از استفاده از فضاهای بهداشتی مانند حمام: □ - اجبار در ماندن در محلی کثیف که امکان تهویه هوا و اکسیژن کافی وجود ندارد □

- جلوگیری از خوردن غذا و یا محرومیت از دسترسی به غذا یا شیر برای کودک شیرخوار در موقع مقرر □

- آزارهای روحی: □ درصورت امکان چگونگی آن را با انتخاب گزینه های زیر و یا با بیان خود توضیح دهید.

فحاشی و به کار بردن کلمات مستهجن:□محرومیت از دیدن پدرو مادر□ رها شدن در محیط بدون همراه□ شاهد شکنجه مادر بودن□ ایجاد فضای ترس آور □ شاهد شکنجه زندانیان دیگر بودن□ تهدید به مرگ□ تهدید به کتک و آزار جسمی□تهدید به تعرض جنسی□ ایجاد سر و صدا□ غیره□

اگر لازم می دانید در مورد تجربیات عینی خود در پشت این برگه شرح دهید.

- چنان چه نام مامورها و بازپرس هایی که در این آزارها دست داشتند، حتی به صورت مستعار به یاد دارید، بنویسید.

- شما فکر می کنید عوامل این آزارها چه هدفی را دنبال می کردند اگر نظری دارید بنویسید.

- فقط برای آزار شما و بدون هدف خاصی □ - فقط برای آزار فرزند خردسال شما و بدون هدف خاصی □

– فقط برای آزار پدر و بستگان و نزدیکان و بدون هدف خاصی □ - برای گرفتن اقرار از خود شما □

- برای گرفتن اقرار از فرزند شما که همراه شما بوده است□ - برای گرفتن اقرار از پدر، بستگان و یا نزدیکان □

- آیا آثار جسمی و یا روحی آزارهای زندان هنوز باقی مانده و قابل مشاهده و یا بررسی پزشکی است؟ بله □ خیر□

- آیا این آزارها و تجربیات زندان در زندگی اجتماعی و شغلی و یا خانوادگی فرزند شما تاثیر گذاشته است؟ بله □ خیر□

- شما در بیان احساس خود در مقابل این تجربه تلخ کدام یک از گزینه های زیر را ترجیح می دهید؟

* می توانید دو گزینه یا بیشتر را هم زمان علامت بزنید و هم چنین می توانید هر توضیحی که نسبت به پاسخ های خود لازم می دانید در پشت برگه اضافه کنید.

- هیچ احساسی ندارم و سعی می کنم فراموش کنم □

- ناراحتم و هرگز دوست ندارم فراموش کنم اما چاره ای جز تحمل و سکوت نمی بینم□

- به شدت ناراحتم و همیشه به انتقام فکر می کنم اما به راه های انتقام فکر نکرده ام□

- به شدت به انتقام فکر می کنم و گاهی تصمیم می گیرم عامل شکنجه را پیدا کنم و انتقام بگیرم□

- به شدت ناراحتم و فکر می کنم باید راه حلی برای نجات سایر کودکان در شرایط مشابه پیدا کرد□

- به شدت ناراحتم و حاضر به همکاری با حرکت هایی هستم که به کودکان در شرایط مشابه کمک کند□

- اگر تعدادی به طور جدی بخواهند به کودکان در شرایط مشابه کمک کنند همکاری می کنم. □

- من حاضر به هیچ همکاری با هیچ فرد و یا گروهی نیستم چون فکر می کنم این کارها بی فایده است. □

- اگر دادگاهی تشکیل شود حاضر به شهادت هستم □